W swoich pracach buduję własny świat pełen fantastycznych postaci o uproszczonych, niemal dziecięcych kształtach. Interesuje mnie zestawienie tej prostej formy z powagą sytuacji, w jakich znajdują się moi bohaterowie. Często pokazuję ich w scenach bitewnych, gdzie ścierają się ze sobą lub zastygają w sztywnych, geometrycznych układach. Ta powtarzalność i rytm postaci budują napięcie, w którym dziecięca estetyka staje się narzędziem do opowiadania o skomplikowanych relacjach i wewnętrznych starciach.
Wszystkie te działania spaja fascynacja różnorodnymi źródłami. Sięgam po inspiracje płynące z japońskich pejzaży Hiroshige Andō oraz mitologii yōkai, łącząc je z pop-artową powtarzalnością Keitha Haringa i surową ekspresją Jeana-Michela Basquiata. To połączenie pozwala mi tworzyć przestrzeń, która mimo swojej dekoracyjności zachowuje niepokojący i bardzo osobisty charakter. Moje kompozycje to gęste krajobrazy, które często wykraczają poza ramy pojedynczego podobrazia.
Równolegle do klasycznej litografii szukam rozwiązań w przestrzeni, tworząc rzeźbo-obrazy w formie trójwymiarowych płaskorzeźb. Takie obiekty nadają postaciom fizyczny ciężar i pozwalają mi na swobodne przenikanie się świata ilustracji z formą rzeźbiarską. Poprzez nawarstwianie elementów wyprowadzam prace ze ściany, zapraszając widza do swoistej zabawy obrazem, który wchodzi w naszą przestrzeń.
e.” W.P.
bio
Weronika Puchała, urodzona w 2002 roku w Częstochowie, jest absolwentką I Społecznego Liceum Ogólnokształcącego im. Zbigniewa Herberta STO. W 2021 roku rozpoczęła studia na Wydziale Grafiki Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku, gdzie w 2024 roku obroniła licencjat w pracowni litografii u dr. Łukasza Butowskiego. Obecnie kontynuuje studia magisterskie na macierzystym wydziale. W swojej twórczości łączy tradycyjne techniki graficzne z eksperymentami obiektowymi, tworząc prace z pogranicza obrazu i rzeźby. Jej praktyka skupia się na budowaniu autorskich, fantastycznych światów, zamieszkiwanych przez istoty o uproszczonych, niemal zabawkowych formach. Inspiruje się estetyką infantylną oraz mitologią japońską, co pozwala jej na ujmowanie mroczniejszych tematów, lęków czy napięć w wyrazistej, komiksowej formie. Poprzez rytmiczne zagęszczenie postaci i wychodzenie poza płaską matrycę graficzną, artystka nadaje swoim wizjom fizyczny ciężar, zapraszając widza do eksploracji przestrzeni, w której dekoracyjność ściera się z niepokojem.
Now in the Gallery
