„Nie wierzę w sztukę dla sztuki. O niezależności najwięcej mówią ci, którzy dobrze się sprzedają.Zajęło mi 20 lat po ukończeniu edukacji zawodowej, aby o wszystkim zapomnieć i zacząć malować własną ręką. Wcześniej ręką kierował nauczyciel.10 procent mojego czasu to sprawy, które robię, aby przeżyć, 80 procent to lenistwo, a 10 procent to twórczość.Każdy artysta jest mini-bogiem. Kieruję mikrokosmosem, który tworzę. W nim istnieje własna religia, wiara, własny satanizm i własna miłość.Używam nie trwałych materiałów, lecz tych, które mają energię. Ptaki namalowane na liściach, które mi towarzyszyły w różnych sytuacjach. Mogą zgnić jak liście pod drzewem, przynajmniej będzie z tego jakiś pożytek.Nie potrafię wyjaśnić, co robię. Sztuka ma impuls, który może wpłynąć na widza. Każdy musi znaleźć swój kod do dzieła. Nie jestem zwolennikiem tego, że dzieło musi coś oznaczać. Czasem o moich dziełach opowiadają tak głębokie i piękne wersje, że aż się zachwycam, jak człowiek to tam zobaczył. Nawet nie przyszło mi to do głowy.” V. K.
CV
Urodzil sie w 1957, Karaganda, Kazachstan
Ukraiński artysta niemieckiego pochodzenia, malarz, grafik, performer. Autor wielu projektów artystycznych oraz uczestnik wystaw indywidualnych i grupowych.
W latach 1974-1978 studiował w Lwowskiej Szkole Sztuki Stosowanej i Dekoracyjnej im. Iwana Trusza.
W latach 1978-1980 studiował na Politechnice Lwowskiej na kierunku architektura.
1986 — Pierwsza nagroda, malarstwo, „Jesienne spotkania” (Galeria Obrazów we Lwowie).
W 1988 roku był artystą teatru estradowego „Ne Zhurys!”
W latach 1989-1993 był członkiem stowarzyszenia artystycznego „Shliakh” i brał udział w jego wystawach zbiorowych we Lwowie, Charkowie, Lublinie i Krakowie.
W 1992 roku był głównym artystą festiwalu „Vyvykh”.
W 1993 roku był głównym artystą festiwalu „Ukraińska młodzież dla Chrystusa”.
W 1993 roku współzałożył stowarzyszenie artystyczne „Dzyga” i był jego dyrektorem artystycznym.
W 1993 roku zaprezentował happening „Listy do Ziemian, czyli Ósma Pieczęć” w Galerii Obrazów we Lwowie (obecnie Lwowska Galeria Sztuki), a także wystawę i instalację „Niezrozumiała destrukcja” (Galeria Obrazów we Lwowie).
W 1994 roku zaprezentował happening (transformację) „Lustrzany karp” w parku „Zniesienie”, a także happening „Urodziny” w Baszcie Prochowej.
W 1995 roku performance „Jedzenie” w pracowni artystycznej E. Mysky we Lwowie oraz performance „Komedia ekstazy” w centrum kultury i sztuki „Dzyga”.
W 1996 roku świadomy kicz “Klub-kawiarnia „Wawilon XX” w kinie „Ukraina” (Lwów), a także performance i instalacja „Retrospekcja”.
W 1997 roku instalacja „Wersje napełnienia” w „Dzydze”.
W 1998 roku artmix „Powrót Ikara” w „Dzydze”, performance-instalacja wspólnie z Natalką Shimin „Dziennik” w „Dzydze”.
W 1999 roku „Czas-konstanta. Wideo I” w „Dzydze”.
W 2000 roku „Second Hand (z drugiej ręki). Wideo II” oraz „Łapanie czasu. Wideo III” w „Dzydze”.
W 2001 roku artprowokacja na ulicach Lwowa, wideo „To jeszcze nie wolność…”, wystawy-instalacje „Lustrzany krzyż”, „I ty, Bruno…” w „Dzydze”.
W 2002 roku performance-instalacja-obiekt „Mechaniczna anatomia dźwięku” (Baszta Prochowa, trasa kijowska, 10 km, bagna Hamaliowskie), projekt poligraficzny „Gra w grę” („Dzyga”, wydawnictwo „Az-Art”), instalowane malarstwo „Technologia wrażliwości” („Dzyga”, „Sensus” (Kijów)).
W 2003 roku spektakl-performance „Wiosna bez nazwy” w Teatrze Młodego Widza, obecnie Pierwszy Ukraiński Teatr dla Dzieci i Młodzieży (Lwów) oraz instalacyjny performance „W ognisku snu” w klubie-galerii „K-11” (Kijów), performance „Pamięci Duchampa” w klubie-kawiarni „Lalka” (Lwów).
W 2004 roku instalowana grafika, obiekty, zdjęcia „Cytaty dla gniazd” w klubie-galerii „K-11” (Kijów), w 2005 roku w klubie-galerii „Alchemia” (Kraków) oraz w 2006 roku w „Dzydze”. Performance, videoart „Upadek lotu”: część I – w Parku Stryjskim, część II – w galerii „L-art” (Kijów) oraz w 2005 roku w Krakowie.
W latach 2005-2006 instalowane malarstwo „Utylizacja nostalgii” w „Dzydze” (kawiarnia „Pod Klepsydrą”).
W 2007 roku malarstwo, instalacje „Karpatyrozdział” w „Dzydze”. Współzałożył Instytut Sztuki Aktualnej.
W 2008 roku performance „Domowa wycieczka” oraz „Święta Połtwa” w ramach projektu „Art-Depo” (Lwów), performance „Deklaracja pustki” w ramach festiwalu „GogolFest” (Kijów), performance i videoart w mechanizmie zegarowym ratusza w Drohobyczu w ramach III Międzynarodowego Festiwalu Brunona Schulza „Spektakl w zegarze” (Drohobycz), instalacja, performance „B.N.” w ramach Tygodnia Sztuki Aktualnej (Lwów).
Aktywnie współpracował z Lwowskim Teatrem Akademickim im. Lesia Kurbasa, Narodowym Ukraińskim Teatrem Dramatycznym im. M. Zańkowieckiej, Pierwszym Ukraińskim Teatrem dla Dzieci i Młodzieży, Narodowym Teatrem Akademickim im. I. Franki (Kijów).
W latach 2008-2009 — kurator projektu „Tydzień Sztuki Aktualnej” (Lwów), w 2009 roku — kurator programu równoległego Pierwszego Międzynarodowego Festiwalu Sztuki „Fort. Missia” (wieś Popovychi, rejon Mostyska, obwód lwowski).
W 2009 roku zaprezentował performance „Szachownica” w ramach projektu „L2” (Lublin), a także podczas Tygodnia Sztuki Aktualnej we Lwowie. Instalowana grafika „Ptakoterapia” w „Dzydze”.
